01 No Seminario aprendín a base das linguas: Latín, grego e algo de hebreo
Iglesia Alvariño e Crecente Vega foron compañeiros meus no Seminario de Mondoñedo. Tiñamos un grupo dedicado aos temas literarios, e alí publiquei uns versos en La Voz de Mondoñedo.
02 Os sindicatos que funcionaron ben eran os que tiñan un crego á fronte
Estudei a carreira e un ano máis, pero dinme conta de que non servía para crego, e optei por deixalo.
03 Un xornalista non se xubila nunca. Segue escribindo sempre
Teño moitos amigos, e tiven moitos máis. Moitos están na outra beira. Inimigos, non sei, algún haberá.
04 Hai moita xente xoven que na cultura traballa moito e ben
Fun concelleiro en Lugo e Mondoñedo, e nos dous casos deixeino porque non me gustaban as formas de proceder.
05 Recibo consellos pero non os dou. Logo, aténdoos ou non
Non teño grandes ambicións. Agora o que quero e vivir. O resto esta nas mans de Deus.
Entrevista a Xosé Trapero Pardo (31/05/1985)
Homenaxe e monumento á familia Pelúdez
Trapero Pardo, sobre Celso Emilio Ferreiro
Trapero Pardo, sobre Cunqueiro
Trapero Pardo, sobre Noriega Varela
Trapero Pardo, sobre o Museo Provincial
Trapero Pardo, sobre Vicente Risco
Parladoiro: Trapero Pardo, Nemesio Gutiérrez, Xulio Xiz y Agustín Sixto Seco (23/05/1992)
Agradecemento nos premios da radio
Conferencia sobre o Antroido
Xogamos ao fútbol, que daquela nacía, no Campo dos Remedios, plantado de castiñeiros. Xogabamos cos castiñeiros e cos compañeiros.
Daquela o periodismo non tiña a urxencia que ten hoxe. Era función máis leda.
Hai que ser civilizado, e ser respectuoso cos que teñen outra opinión.
Nunca me metín con ninguén. Non me metía coas persoas, metíame cos problemas.
05/10/1985