01 Houbo sobre min unha ximnasia externa fronte á que tiven que reaccionar
Neste bloque introdutorio, Paz Andrade reflexiona sobre a lonxevidade da súa vida e como esta estivo marcada polos grandes conflitos mundiais e as transformacións sociais do século XX.
02 Fun rebelde conforme a un estado de cousas que xa estaba prescrito
O autor recorda os seus tempos de estudante na Universidade de Santiago, o dominio político de Montero Ríos e a súa primeira "vitoria" legal e política ao fundar o centro galeguista de estudantes contra o status quo tradicional.
03 O avogado que é só avogado, nin siquera é avogado
Repasa os seus máis de 60 anos como avogado. Cita a Osorio Gallardo para defender que o dereito non debe ser unha actividade illada, senón conectada con outras facetas da vida e o pensamento.
04 Castelao foi para min un gran mestre da vida
Explica a súa iniciación política na Segunda Asemblea Nacionalista Galega (1917) e a profunda influencia que Alfonso Daniel Rodríguez Castelao exerceu sobre el, non só como líder, senón como mestre de vida.
05 De cronista da guerra de África a Director de “Galicia”, sendo aínda menor de idade
Relata a súa etapa en África durante a guerra de Marrocos e como, tras regresar, acabou dirixindo o xornal "Galicia" en Vigo con apenas 22 anos, impondo unha liña editorial democrática e galeguista.
06 Sobrevivinte dun intento de “paseo” falanxista, conservaba unha bala anarquista no corpo, que non se puido extraer
Unha das partes máis dramáticas onde narra como sobreviviu a un atentado anarquista en Vigo (onde aínda conserva unha bala no corpo) e a un intento de "paseo" por parte dos falanxistas en Verín durante a Guerra Civil.
07 O mar é un pai fabuloso, biblico… unha asombrosa fonte de vida que reparte favores cegamente á humanidade
Explica como o seu traballo como avogado de armadores o levou a namorarse do mar e converterse nun experto internacional, colaborando coas Nacións Unidas en varios países de América Latina.
08 Desterrado na serra de Queixa, empecei a escribir versos. Na morte de Castelao naceu o “Pranto matricial”
Paz Andrade confesa que empezou a escribir versos durante o seu desterro na Serra de Queixa. Destaca a creación do seu famoso poema "Pranto matricial" trala morte de Castelao no exilio.
09 Son un galego químicamente puro que procura todo o que pode crear ao servizo da terra
A entrevista remata coa súa visión sobre a Galicia de 1985 (en plena transición). Define a súa identidade política e expresa a súa esperanza de que o país acade a prosperidade e a saúde política que merece.
Biografía de Castelao
Castelao na luz e na sombra
Valentín Paz Andrade sobre Rosalía
Sobre a súa identidade e compromiso
“Eu non son máis que un galego quimicamente puro, como dicía Castelao, que procura todo o que pode crear ao servizo da Terra.”
Sobre o mestre Castelao
“Castelao para min foi un gran mestre non solo no senso intelectual… senón un mestre da vida. Era un home dunha nobleza e dun atractivo persoal que, cando se chegaba a ter contacto con el, era difícil xa desprenderse dunha devoción espontánea.”
Sobre a profesión de avogado
“Dicía un gran avogado que era don Ángel Osorio Gallardo, que o avogado que era só avogado non era nin siquera avogado. Eu sempre me quedei con aquelo.”
Sobre o mar e a súa importancia
“O mar é un pai fabuloso, bíblico, que está repartindo favores cegamente a toda a humanidade, e a humanidade non se dá conta aínda plenamente do que ten que esperar do mar.”
Sobre a súa supervivencia e os atentados
“Algún día me vin acometido por anarquistas… me fixeron blanco no meu corpo con cinco disparos ou seis. Balas aínda teño precisamente aquí no lado dereito.”
Sobre a rebeldía na mocidade
“Eu penso que rebelde era primeiro porque xa o feito de ser estudiante esixe certa inconformidade, buscar posicións novas e rectificar inxustizas tradicionais que sempre existen na sociedade.”
22/06/1985