01 A miña vocación de crego foi case casual

Dixo meu pai: "Que vaia para o Seminario, que con iso non se perde nada".

02 Paseinas negras no Seminario de Mondoñedo

E no de Lugo rehabiliteime, téñolle un cariño inmenso.

03 Profesionalmente definíase como “crego”

Nos impresos poñía: Presbítero, Doutor en Filosofía e Letras, e algunha cousa máis como catedrático… ou nada.

04 O espertar do galeguismo

A inquedanza por Galicia comezou no Seminario, con Aquilino Iglesia Alvariño, e o interese polo galego nun ambiente no que estaba prohibido ler a prensa.

05 Paixón polo fútbol

Parei unha tarde cinco penaltis, pero daquela o porteiro podíase mover da portería.

06 Estancia en Vilalba como profesor sustituto

Foi unha etapa feliz, onde tiven por alumno a Manuel Fraga; un rapaciño aínda imberbe, cunha memoria extraordinaria.

07 Vocación polo ensino

Era unha delicia ensinar, desfrutaba ensinando. Pódese dicir que case, case, nacín máis ensinante ca crego.

08 Fun autodidacta porque saín do Seminario cuns coñecementos moi escasos

Empecei a furgar nas ciencias naturais, sobre todo na zooloxía, e todo o que escribín en zooloxía non o lin nos libros, senón que o fixen na práctica.

09 Sobre as Lendas de Galicia

Levei o Premio Pérez Lugín co temas das Lendas, e foi o primeiro premio da miña vida. As lendas entusiasmáronme desde pequeno.

10 Cando alguén me botaba unha man, sentía unha gran felicidade

Cando acoden a min, paréceme que non fago máis ca corresponder ao que outros fixeron comigo.

11 No Seminario era pecado mortal falar en galego

Falabámolo entre nós, e os profesores entre eles, pero ninguén podía falar en galego cun superior.