01 As homenaxes son, máis ca nada, por motivos de afecto
Reflexión sobre a súa vitalidade aos 82 anos e o agradecemento polas homenaxes recibidas, que el atribúe máis ao cariño e á súa fidelidade ás letras galegas que a méritos persoais.
02 A miña mellor obra é a que estou agardando escribir
Para el escribir era un acto de revelación e de compromiso coa verdade, vía a literatura como un xeito de "iluminar" a realidade, non de escondela.
03 Dieste, xornalista
Aínda que é moi recoñecido como narrador e dramaturgo, a súa faceta xornalística foi o motor da súa actividade intelectual e política.
04 De 1939 a 1961, estiven no exilio en Bos Aires, Cambridge, México, e por Europa
Breve repaso pola súa experiencia fóra de Galicia e como o contacto con outras culturas reforzou, en lugar de diluír, a suá identidade e a súa vontade de escribir en galego.
05 A FIESTRA VALDEIRA foi unha obra xuvenil moi celebrada. Logo en Bos Aires deille a feitura definitiva
Análise profunda sobre as dificultades do teatro, sinalando que a crise non é exclusiva de Galicia, senón un fenómeno universal de diversidade crítica e cambios de moda.
Rafael Dieste, sobre o conflicto do galego
Rafael Dieste, sobre Rosalía
Celestino Fernández de la Vega, sobre Rafael Dieste
Homenaxe a Rafael Dieste (06/04/1985)
Manuel María, sobre Dieste poeta
Sobre o galego:
O mellor xeito de aprender o castelán, é usar o galego.
Sobre Rosalía:
Ten unha fondura e unha universalidade extraordinaria. Ven coincidir coa filosofía da anguria.
Cilistro sobre Dieste:
Cordial, falador… eran particularmente interesantes as súas especulacións estéticas, aínda que el pretendía que a súa maior aportación eran as matemáticas.
Carmen Muñoz Manzano, viúva, na Homenaxe:
He pasado maravillada 47 años a su lado.
