01 Esquezo facilmente as cousas desagradables. Os recordos que conservo son sempre cousas boas

En Santiago, no Instituto, gustábame moito a mineraloxía e por iso o meu avó púxome no xardín un laboratorio no que empecei a ter reactivos, minerais, a facer reaccións… Sempre fun moi afeccionado a ler cousas de ciencia.

02 En Galicia non habia estudos oficiais de química. Estudiei aleman e fun á Facultade de Madrid

Aínda estudando o doutorado, creouse a Facultade de Químicas en Santiago e convocouse unha praza de profesor auxiliar. Fun profesor en Santiago trece ou catorce anos. Alí empezou a espertar en min o estudo das cousas e das pedras de Galicia.

03 Empecei a coller pedras e a estudalas, sen ter conciencia do que tiña que facer

Un libro de xeoquímica, que empezaba a coñecerse entón, abriume os ollos. Empecei a analizar iodo, e foi o primeiro análise que puiden facer das algas galegas. Con ese traballo entrei no Seminario de Estudos Galegos. Nunca estiven adscrito a un Partido político. Todos sabían que eu era un rapaz de ideas avanzadas, galeguistas; por iso máis adiante me castigaron.

04 Chegaron a facerme un proceso acusandome de drixir o Partido Galeguista xunto con Castelao

No 1939 concedéronme o Premio Alonso Barba polos traballos publicados no Seminario de Estudos Galegos, e logo nos Anales da Sociedad Española de Física e Química. Xeolóxicamente formeime en Suíza, traballando cun dos mellores xeoquímicos do mundo, e cando volvín xa tiña feito un traballo importante. Pero a Guerra cruzouse polo medio e botáronme da Universidade.

05 O comezo do estudo xeolóxico de España non foi obra da Universidade, senón do Instituto Xeolóxico e Mineiro de España

Volvín a Laxe, onde nacera, e cambiei á Xeoloxía. A familia tiña parte na empresa de caolíns, déronme a dirección, e tiña tempo para este estudio que non precisa mais ca un martelo e unha brúxula. E comezou o que sería o Laboratorio Xeolóxico de Laxe.

06 En Galicia non houbo unha gran minería, pero houbo unha grande investigación a finais do século XIX feita polos ingleses

Á volta á Universidade xa morrera o meu fillo e eu estaba retirado. Estou retirado do que pasa fóra de min, que xa non me afecta grandemente. Agradezo, si, as homenaxes e o recoñecemento polo labor que fixen.

07 Xa non espero nin desexo nada. A miña felicidade é que me olviden totalmente